حضور متخصص کودکان همه روزه در کلینیک حتی در روزهای تعطیل 02126714134 - 02126714985
-در-کودکان_8.jpg

لارنژیت در کودکان | علائم، علل و روش‌های تشخیص آزمایشگاهی

لارنژیت (Laryngitis) به التهاب حنجره (Larynx) یا همان جعبه صوتی گفته می شود که معمولاً در اثر عفونت های ویروسی یا تحریک صوتی ایجاد می شود. این بیماری در کودکان شایع تر از بزرگسالان است و معمولاً به صورت گرفتگی صدا، سرفه خشک و گاهی تنگی نفس شبانه بروز می کند.
در حالی که در بیشتر موارد لارنژیت موقت و خفیف است، اما گاهی نیاز به ارزیابی دقیق و آزمایش های تخصصی دارد تا از مشکلات خطرناک تر مثل کروپ (Croup) یا التهاب حنجره باکتریایی تمایز داده شود.


💡 علائم شایع لارنژیت در کودکان

  • گرفتگی صدا یا از بین رفتن کامل صدا

  • سرفه خشک و خشن (گاهی به‌صورت "سرفه پارسی")

  • درد یا سوزش گلو

  • تب خفیف

  • تنفس صدادار یا دشوار

  • تورم در ناحیه گردن یا گلو

  • بی‌قراری و بدتر شدن علائم در شب

در نوزادان و خردسالان، صدای خس‌خس یا تلاش برای نفس کشیدن ممکن است علامت خطر باشد و نیاز به بررسی فوری پزشکی دارد.


🧬 علل لارنژیت در کودکان

عفونت‌های ویروسی (شایع‌ترین علت) — به‌ویژه ویروس‌های پاراآنفلوآنزا، آنفلوآنزا، رینوویروس و آدنوویروس.

عفونت‌های باکتریایی — کمتر شایع اما شدیدتر (مثل دیفتری یا باکتری‌های هموفیلوس).

استفاده بیش از حد از صدا — فریاد زدن، گریه طولانی یا آواز خواندن.

آلرژی‌ها یا تماس با محرک‌ها مانند دود سیگار، آلودگی هوا یا مواد شیمیایی.

رفلاکس معده (GERD) که باعث تحریک مزمن حنجره می‌شود.


🧫 تشخیص آزمایشگاهی و روش‌های پاراکلینیک

تشخیص لارنژیت معمولاً بر اساس شرح حال و معاینه بالینی انجام می‌شود، اما در موارد شدید یا مشکوک، آزمایش‌های زیر توصیه می‌شود:

🔹 1. آزمایش CBC (شمارش کامل سلول‌های خونی)

برای بررسی وجود عفونت باکتریایی یا ویروسی؛
افزایش گلبول‌های سفید (WBC) معمولاً نشان‌دهنده عفونت است.

🔹 2. کشت ترشحات گلو یا بینی

در مواردی که احتمال عفونت باکتریایی یا دیفتری وجود دارد.

🔹 3. تست CRP و ESR

برای سنجش شدت التهاب در بدن.

🔹 4. بررسی ویروس‌های تنفسی با روش PCR

در کودکان بستری یا موارد مقاوم به درمان، جهت تشخیص دقیق ویروس عامل.

🔹 5. لارنگوسکوپی (Laryngoscopy)

در موارد نادر، برای مشاهده مستقیم التهاب حنجره یا وجود ضایعات ساختاری.


🧩 درمان لارنژیت در کودکان

درمان اغلب حمایتی است، مگر آنکه علت باکتریایی یا ساختاری باشد.

  • استراحت صوتی: کودک باید کمتر صحبت یا فریاد بزند.

  • مرطوب‌سازی هوا: استفاده از بخور آب گرم یا دستگاه رطوبت‌ساز.

  • مصرف مایعات گرم: مانند آب، سوپ یا چای ملایم (برای کودکان بالای ۱ سال).

  • داروهای ضدالتهاب و تب‌بر: مانند استامینوفن یا ایبوپروفن با تجویز پزشک.

  • در موارد باکتریایی: آنتی‌بیوتیک.

  • در موارد شدید: کورتیکواستروئید خوراکی یا تزریقی برای کاهش تورم حنجره.


⚠️ علائم هشداردهنده که نیاز به مراجعه فوری دارند

  • تنفس دشوار یا صدادار

  • کبودی لب‌ها یا اطراف دهان

  • بی‌قراری شدید یا خواب‌آلودگی غیرطبیعی

  • تب بالا یا مداوم

  • مشکل در بلع یا آبریزش بزاق


🔍 نقش آزمایشگاه در مدیریت لارنژیت کودکان

آزمایشگاه با انجام تست‌های CBC، CRP و کشت ترشحات می‌تواند نوع التهاب (ویروسی یا باکتریایی) را مشخص کرده و از مصرف غیرضروری آنتی‌بیوتیک‌ها جلوگیری کند.
در کل، همکاری پزشک و بخش آزمایشگاه، کلید درمان ایمن و هدفمند لارنژیت در کودکان است.


🧠 جمع‌بندی

لارنژیت در کودکان معمولاً خفیف است اما نیازمند مراقبت دقیق والدین و گاهی بررسی‌های آزمایشگاهی می‌باشد. تشخیص زودهنگام و کنترل التهاب، از پیشرفت بیماری به تنگی نفس و بستری شدن جلوگیری می‌کند.

مقالات پیشنهادی